Tabanca Mantarı / 80’ler Deposu

Tabanca mantarı 80’lerin en tehlikeli “şey”lerinden biridir. Temelde çocukların oynaması için tasarlanmış bir oyuncak bileşenidir. Ama üzerinde barut olan bir oyuncak ne kadar oyuncaktır ki?!

Korkutucu Ama Çekici

Mantar tabancası olarak bilinen plastik veya metal tabancalar vardı eskiden. Her ne kadar 80’lerin alamet-i farikası olmasa da o yıllarda pek bir modaydı. Yarım santim civarında, kaseyi andıran, mantar yapının dibinde bulunan barut tabanca içine yerleştirilerek tetiğe basmak suretiyle patlatılırdı. İşin korkutucu yanı bu yapılan işlemden ve sonuçtan zevk alınırdı. Genelde tabancanın tetiğine asılan kişi (bu bir büyük dahi olsa) tabancayı kendinden uzak tutmak konusunda ısrarcı davranırdı. Zira çıkan sese göre yapılan işlem oldukça tehlikeli görünürdü insana.

DEVAMI...

Kasetçalar / 80'ler Deposu

Kasetçalar, 80’lerin en önemli aletlerinden biri idi. Her ne kadar stereo daha önceleri keşfedilmişse de garip bir şekilde üzerinde 2 way speaker yazan ama mono ses veren kasetçalarlarımız vardı. Gerçi dönemin kasetçalarlarını 3 tipe ayırmak da gerekir ki o zaman işin içine stereo olanlar da girer.

Yandaki ilk foto en basit haliyle elimize alıp dolaştırabildiğimiz, pikniğe çayıra bayıra götürebildiğimiz kasetçalara ait. Bir çok farklı marka adı altında piyasada gezinmiş olsa da kişisel tercihim ITT marka olanlardır. Bu tercihin ses kalitesiyle ya da teknik özellikleriyle bir alakası yok. Neticede hepsi birbirinin kopyasıydı ama ITT hem isimden hem de görünümden kazanıyordu. O yıllarda en kolay söyleyebildiğimiz birkaç İngilizce kelimeden biri olan ITT (ay-ti-ti) bir dönem ITT / Schaub-Lorenz olarak da ürünler çıkarmıştır. Model hemen hemen aynı olduğu için marka adı değişse de bize verdiği zevk değişmemiştir.

Arada, bu aletin sadece kasetçalar olmaktan öte aynı zamanda bir kayıt cihazı olduğunu belirtmekte da fayda var. Play ve Rec (Record manasına gelip diğer tuşlardan farklı olarak kırmızı / turuncu renklidir) tuşlarına aynı anda basmak suretiyle dedenin, ninenin, torun torbanın sesi her abuk subuk durumda dahi kayıt altına alınırdı.

Ha bir de masa üstüne yatay duran bu aletin bize göre ön olarak adlandırabileceğimiz kısmındaki tuşların altında içeri girip çıkan bir tutacağı mevcuttu. Teknolojinin abaküs’ten bir adım ötede seyrettiği o günlerde bu tutacak bile başlı başına bir olaydı.

DEVAMI...

Blendax Şampuan / 80’ler Deposu

Blendax şampuan’ın şimdilerde öyle oval, şekilli, pahalı filan göründüğüne bakmayın. 80’lerde hemen her evde bulunurdu Blendax. O zamanlarda şimdi olduğu gibi dakika başı girilmezdi banyoya. Haftada bir pazar günleri ailecek sırayla yıkanılırdı, o kadar. Malum ertesi gün hafta başı ya, temiz temiz olmak lazımdı. Büyükler işe, küçükler okula. Modern dünyadaki gereksiz gerginliğimize siper olarak kullandığımız Pazartesi sendromu da henüz keşfedilmemişti ayrıca.  O haftalık banyolara dair en net hatırlanabilecek iki şeyden biri Blendax diğeri de alttan odunla yanan 1,5-2 m.’lik şofben (şohben değil!) ‘dir.

DEVAMI...

Bozuk Para Resim Sanatı / 80’ler Deposu

Bugünden bakınca “ bozuk para resim sanatı ” tabiri komik geliyor tabi ama o zamanlar bu iş ciddi bir sanat dalıydı. Çeşit çeşit, boy boy ‘demir’ paralar (niye demir diyorduysak artık, neticede nikel paraydılar.) ince dosya kağıdı altına konur ve tercihen kurşun kalem veya mavi kopya kalemi kağıda paralel (o paralelle bu aynı değil şüphesiz) olarak sürtülerek para üzerindeki kabartmalar kağıda aktarılırdı. Kısa süren ama dikkat gerektiren bu işlemin son derece ciddi bir iş olarak algılandığını belirtmekte fayda var.

DEVAMI...